onder wijs

Soms komt er iets op je pad waarvan je voelt dat je er iets mee moet. Zo las ik deze week over het fenomeen "thuisonderwijs". En ik merk dat ik het machtig interessant vind. Waarom kom ik hier nu pas achter. En zou het iets voor ons kunnen zijn? Met mijn oudste gaat het niet "lekker" op school. Hij gaat meestal met plezier naar school hoor en heeft ook twee echte vrienden, waarvan 1 kameraad/tweelingbroer, maar het leren stuk wil niet zo vlotten... en ook sociaal gaat het niet altijd goed, waar hij zelf aangeeft gepest te worden op het schoolplein geeft juf aan dat hij de pester is (waarop ik dan maar weer, al sinds de kleuterklas herhaal, dat Broer geen jongen is die dingen uit zichzelf gaat vertellen, hij kropt de dingen op, het is dus iets wat hij echt moet gaan leren, maar dan moet je niet verwachten dat het zomaar vanzelf gaat gebeuren, hij vertrouwd ook niet zomaar iedereen meteen... daar heb je tijd voor nodig en bergen energie, een juf moet eerst maar eens bewijzen dat ze te vertrouwen is voordat hij zijn hart bij haar durft uit te storten). Hij is nu 8 1/2, zit in de 2e klas (groep 4) van de Vrije School en kan nog nauwlijks lezen, niet schrijven zonder fouten en rekenen vindt hij leuk, maar gaat op een laag niveau. Dat hij verder een enorme komiek is, hele lappen tekst van films/series/toneel uit zijn hoofd kent, enorm geniet van muziek (hij speelt cello, maar is ook een grote fan van Jamiroquai, Herman van Veen, Gotye en klassiek), een toneel, dans en cabaret liefhebber is, graag naar musea gaat en het liefst zijn tijd doorbrengt en leert in (/over) de natuur is blijkbaar voor schoolse begrippen niet belangrijk genoeg. Ze twijfelden/twijfelen op school aan zijn vermogen, zijn intelligentie. Sinds dit schooljaar hangt er een soort van zwaard boven ons hoofd. Aan het einde van groep 3 werd het door juf al genoemd, "misschien is hij wel beter af op speciaal onderwijs". Nu heb ik voor de Vrije School gekozen omdat deze school het meest past bij mijn ideeen/overtuigingen/levenswijze (dacht ik). Reguliere scholen vielen voor mij gelijk al af. En dan zou ik nu, met zoon, moeten overstappen naar regulier speciaal onderwijs? Komt bijna op hetzelfde neer als tegen mijn zoon zeggen dat hij vlees moet gaan eten. Het past niet bij hem. Blijkbaar heb ik een zoon gekregen die, in elk geval op het moment, niet echt past in een schoolstructuur. Er speelt bij Broer ook wel meer mee dan niet kunnen meekomen met de lesstof, hij is gevoelig, hoogsensitief en ziet/hoort/voelt waarschijnlijk meer dan de gemiddelde mens (hij ziet bijv. engelen) en daarnaast draagt hij trauma's met zich mee wat zorgt voor extra ballast. Er blijft weinig energie en ruimte in zijn hoofd over om ook nog zoiets te gaan doen als lezen en schrijven. En nu geloof ik best dat speciaal onderwijs heel goed kan zijn voor sommige kinderen, en dat er heel goede mensen werken, kinderen er echt kunnen opbloeien. Maar ik geloof niet dat het de juiste plek zal zijn voor mijn zoon. En het is zo mooi om te zien dat als je dingen los laat er opeens vanalles gebeurt. Een week vrij van school = ineens woordjes gaan schrijven en een briefje voor een vriend, het boodschappenbriefje aanvullen, iets zelf betalen bij de kassa, het konijnenhok uitmesten, de wc schoonmaken (toevallig een klusje die hij helemaal geweldig vindt... heeft hij niet van mij), winkeltje spelen met de mini's die ze krijgen van de oude buurvrouw enz. en oh ja, Broer heeft sinds deze week "feestboek". Hij zeurde er al een tijdje om, en toen dacht ik, van school moet hij oefenen-oefenen-oefenen, dit kan ook een manier zijn om taal te oefenen. Hij heeft al een aantal berichtjes geschreven en met een vriendin ("tante Wellie!") "gechat". Oh ja, we hebben ook nog een taalschriftje van school. Omdat hij 2 weken thuis was dankzij de griep liep hij achter, of we dat even wouden inhalen in de vakantie... we hebben wel wat gedaan, maar de motivatie was na 3 dagen weg en verder hadden we het veel te druk met vakantie vieren. En zo ben ik deze week aan het ontdekken, lezen, leren, piekeren en denken. Geen idee of het ooit haalbaar is, en of het nodig zal zijn, maar het is zeker iets om te onderzoeken.